“Sinds 2002 ben ik docent Arabisch. Ik studeerde Arabisch aan de Universiteit van Damascus en heb gewerkt in Syrië, Saoedi-Arabië, Turkije en Nederland.
Arabisch is een taal met veel diversiteit. Naast het klassiek Arabisch is er modern standaardarabisch dat kinderen op school leren en dat wordt gebruikt in de media. En dan zijn er nog vele lokale dialecten zoals het Levantijns, het Egyptisch en het Marokkaans.
Het Arabisch heeft een logisch systeem. Bijna alle Arabische woorden hebben een drieletterige wortel, zoals het woord voor schrijven: k-t-b كَتَب. En er zijn veel dezelfde patronen. Woorden die beginnen met de letter m in combinatie met een klinker, gaan over een plaats, zoals maktab, مَكتَب de plek waarop je schrijft.
Wat de Arabische taal bijzonder maakt, is dat het niet alleen om letters en betekenissen gaat, maar ook om verbeelding en beeldvorming. Een voorbeeld is het woord marhaba مَرحَبا , dat in het Nederlands hallo betekent.
Het komt van de wortel r-ḥ-b, die ‘ruimtelijkheid’ betekent. Marhaba betekent letterlijk ‘een ruime plaats’. Wanneer je het als begroeting gebruikt, lijkt het alsof je tegen de ander zegt: “Je bent gekomen om mij te bezoeken, en je bent gekomen naar een ruime plaats”. En dat betekent dat je hier gastvrij wordt ontvangen.”